یادداشتی از امین زینی‌وند؛ زمان قیام است نه قعود

نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در آستانه دو ماه سرنوشت‌ساز قرار دارد؛ برهه‌ای که در آن، صیانت از کشور به‌عنوان اوجب واجبات، دیگر نه یک شعار، که ضرورتی عینی برای حفظ کیان ایران است. در این شرایط، غفلت از امنیت عمومی می‌تواند تبعات و هزینه‌هایی بسیار سنگین و غیرقابل جبران به همراه داشته باشد.

امروز شاهد تحریک هم‌زمان چندین گسل معیشتی هستیم؛ از زمزمه‌های گرانی بنزین و افزایش شهریه‌های دانشگاه آزاد گرفته تا چالش‌های مربوط به تغذیه دانشجویی، گره‌های گمرکی و ناکارآمدی در شبکه توزیع کالابرگ. متأسفانه جریان‌هایی آگاهانه یا ناآگاهانه در پی تعمیق این نارضایتی‌ها هستند. این بستر، دقیقاً همان فضایی است که بدخواهان این مرز و بوم، شبکه‌های ضدمردمی و محرکان آشوب در کمین آن نشسته‌اند تا با ایجاد یک جرقه، پروژه ناامنی داخلی را کلید بزنند.

در چنین شرایطی، هرگونه «قعود»، نظاره‌گری و سرگرم‌شدن به روزمرگی‌ها، عملاً بسترساز پیشروی جریان فتنه خواهد بود. اگر تا دیروز به هر علتی حضور در صحنه‌های مردمی کمرنگ بوده، امروز شرایط میدان تغییر یافته است. نباید فراموش کنیم که آسیب‌دیدن امنیت عمومی به دلیل خالی‌ماندن میدان، نه کناره‌گیری و بی‌طرفی، بلکه سهل‌انگاری در حفظ امانت الهی است. مصداق عینی آیه شریفه ۹۵ سوره مبارکه نساء: «فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِینَ عَلَى الْقَاعِدِینَ أَجْرًا عَظِیمًا» امروز در آگاهی، پویایی و پر کردن معابر و میادین با حضور مؤمنانه مردم تجلی می‌یابد.

خیابانی که مملو از جمعیت وفادار و هوشیار باشد، مجالی برای جولان و فتنه‌گری باقی نمی‌گذارد. تدارک برپایی نمازهای جماعت مغرب و عشا در متن همین تجمعات مردمی، علاوه بر نمایش انسجام و پیوند ناگسستنی مردم با نظام، آرامش و امنیت روانی را به جامعه تزریق خواهد کرد.

کلام آخر آنکه، ضریب ناامنی با حضور آگاهانه و پرشور مردم در میدان به کمترین حد ممکن می‌رسد. اگر خواهان آرامش و ثبات کشوریم، امروز نباید میدان را خالی گذاشت. امروز زمان قیام است؛ قیامی که برای حفظ امنیت، آرامش عمومی و برای ایستادگی در برابر طمع است. اندیشه لر/